در شمار اديبان و طبيبان و مترجمان كتب يونانى و هم كتب سريانى به عربى و او نيز كتابها پرداخت غير از كتبى كه ترجمه كرد مانند : كتاب الادوية المفرده به ترتيب حروف و كتاب تاريخ الاطبّاء و كتاب الكناش اللطيف و متوفّى 298 . و نيز عدى ابن زيد بن حماد بن ايّوب عبادى در شمار شاعران و از نظم اوست در عبرت : ايها الشامت المعير بالدهر * أ أنت المبرأ الموفور ام لديك العهد الوثيق من الا * يام ام انت جاهل مغرور اين كسرى كسرى الملوك انوشر * وان ام اين قبله سابور و بنو الاصفر الكرام ملوك الروم * لم يبق منهم مذكور و اخو الحضر اذ بناه و اذ * دجلة تجبى اليه و الخابور شاده مرمرا و حلله كلسا * فللطير فى ذراه و كور و تبين ربّ الحور تق اذ * اشرف يوما و للهدى تفكير سره حاله و كثرة ما * يملك و البحر معرضا و السدير فارعوى قلبه فقال و ما * غبطة حى إلى الممات يصير ثمّ بعده الفلاح و الملك و الامة * و ارتهم هناك القبور لم يهبهم ريب المنون فباد * الملك عنه فبانه مهجور ثمّ اضحوا كانهم ورق جاف * فالوت فيه الصبا و الدبور عبّادى : با فتح و تشديد باى ابجد منسوب است به سنج عبّاد از قراى مرو و ابو منصور مظفّر ابن اردشير بن ابى منصور عبّادى در شمار واعظان زبردست كه به حسن ايراد خطابه و بديهه‌گويى شهره بود و در سال 547 درگذشت به آن منسوب است و امّا قاضى ابو عاصم محمّد بن احمد بن محمّد بن عبد اللّه بن عباد عبّادى در شمار فقيهان شافعى و صاحب كتاب ادب القضاء و كتاب طبقات الفقهاء و كتاب الهادى إلى مذهب العلماء و متوفّى 458 منسوب است به نياى خود به نام عبّاد بر وزن شدّاد . عبّاسه : با فتح و تشديد باى ابجد از اعلام زنان است « 1 » و عبّاس از اعلام مردان و عبّاس از نامهاى شير است ، نيز به معنى بسيار ترش‌رو . عبّاسى : منسوب است به عبّاس بن عبد المطّلب عمّ پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و پيوند او را عبّاسى و خلفاى از فرزندان او را عبّاسيان گويند و شمارهء ايشان سى و هفت كس و مدّت پانصد و بيست و سه سال و كسرى خلافت كردند و نخستين خليفهء ايشان عبد اللّه بن محمّد بن علىّ بن عبد اللّه بن عبّاس بن عبد المطّلب بود كه ابو مسلم خراسانى سال 132 در كوفه او را به تخت خلافت نشانيد و آخرين خليفهء ايشان ابو احمد عبد اللّه بن مستنصر ملقّب به مستعصم است كه هلاكو سال 656 او را از خلافت

--> ( 1 ) - عبّاسه ، دختر مهدى و خواهر هارون الرشيد متولّد 160 متوفّى 210 ، زنى شاعر و اديب بود و غنا را نيك مىدانست و زيباترين زنان و عاقل‌ترين و فاضل‌ترين ايشان به شمار مىرفت ( فرهنگ فارسى / معين : 5 / 1133 ) .